Ella Fitzgerald logo op homepage Google, The First Lady of Song

Ella Fitzgerald

Afgelopen maandag zag je nog een interactief logo op de homepage van Google in het teken van de Dag van de Aarde en nu is het alweer de beurt aan het volgende logo. De homepage van de zoekmachine staat vandaag in het teken van Ella Fitzgerald die werd geboren op 25 april 1917 in Newport News, een stad in de Amerikaanse staat Virginia. Fitzgerald wordt gezien als één van de grootste jazz-zangeressen ooit, ze won dertien Grammy Awards. Het logo is bijna op alle homepages wereldwijd te zien met uitzondering van Google Australië en Google Nieuw-Zeeland waar het vandaag ANZAC Day is, een herdenkingsdag. In deze landen zien gebruikers een rode bloem onder het zoekveld.

The First Lady of Song

Ella Fitzgerald begon met een lastige en arme jeugd en was zelfs dakloos voor haar grote doorbraak. Tijdens een amateurwedstrijd in 1934 in het Apollo Theater in Harlem, New York werd Ella ontdekt. De Amerikaanse jazz en swing drummer Chick Webb nam haar toen op in zijn orkest en op deze manier wist Ella door te breken. Niet alleen werd zij de zangeres van het orkest maar ook werd ze zijn adoptiekind. Samen met Webb nam ze vanaf 1935 voor Decca platen op, waarvan haar bewerking van het kinderliedje A-Tisket, A-Tasket een hit opleverde. Chick Webb overleed in juni 1939 en Ella nam het orkest over. De nieuwe naam van de Bigband werd toen Ella Fitzgerald and her Famous Orchestra.

In 1941 besloot Ella Fitzgerald om solo verder te gaan. Ze ging toen meer de kant van bebop op, dit kwam voornamelijk doordat ze toerde met de Amerikaanse jazztrompettist, bandleider en componist Dizzy Gillespie en bandleider Duke Ellington. Ze bleef nummers opnemen voor Decca maar ze kreeg een slecht en beperkt repertoire aangeboden waardoor ze niet echt kon groeien. Haar contract liep tot 1956 echter mocht ze wel vanaf 1949 optreden in de rondreizende concertserie van concertimpresario Norman Granz.

Nadat ze in 1955 in een film had gespeeld en tekende bij Granz Verve Records van Norman Granz nam haar carrière echt een vlucht in 1956 en werkte ze samen met diverse grote artiesten. In 1960 verkocht Norman Granz zijn label maar hij bleef wel de persoonlijke manager van Ella Fitsgeralds. In de jaren erna nam ze ondanks dat ze al verdiende om met pensioen te gaan veel singles op waarvan Can't Buy Me Love, geschreven door Paul McCartney een hit werd. Can't Buy Me Love was de zesde single van de Britse band The Beatles, een classic die de meesten zullen kennen. In 1966 liep haar contract met Verve af en dit was het moment dat ze freelance ging werken. Het resulteerde in een aantal country- and-western en spirituele opnamen om jonger publiek te trekken.

In 1972 begint Ella Fitzgerald aan een comeback in de jazzscene waarna ze tekende bij Pablo, het nieuwe label van Normam Granz. In de periode van 1973 tot 1989 brengt ze onder de vleugels van het label platen uit. Vanaf 1970 kreeg Ella te maken met diabetes wat resulteerde in blindheid. Haar stem bleef eerst nog goed maar vanaf 1984 was het een aflopende zaak, wat ook te horen was op haar laatste plaat. France Gall maakte in 1987 nog een lied over Ella Fitzgerald getiteld Ella, elle l'a, eind mei 2008 bracht de Belgische zangeres Kate Ryan een vernieuwde versie van het nummer uit en deze versie wist de tweede plaats in de top 40 te bereiken, Ella, elle l'a stond 16 weken in de lijst.

15 juni 1996

Ella Fitzgerald deed in 1992 haar laatste publieke optredens, haar laatste opname stamt ui 1991 toen ze voor de Japanse film Setting Sun de soundtrack in zong. Ze overleed op 15 juni 1996 in Beverly Hills Californië. Fitzgerald trouwde in haar leven twee keer. Hieronder nog Cry Me A River gezongen door Ella. Deze klassieker werd in 1953 geschreven door Arthur Hamilton, niet te verwarren met het gelijknamige nummer van Justin Timberlake.

Andere Doodles vanwege verjaardagen van muzikanten en componisten, etc. bekijk je hier. Alle logo's van Google geplaatst sinds 1998 bekijk je in het overzicht: Google Logo's.

Lees meer over: ,